Columns
Hieronder 3 columns die veschenen zijn in het BOSK jongeren magazine… Benieuwd naar de rest? Klik hier!
Jubileum (juni 2010)
Vijftien jaar oud. De leeftijd waarop je hormonen door je lijf gieren, je nog net geen alcohol mag drinken en dat de puistjes te vergelijken zijn met krokussen die in de lente uit de grond schieten. Vijftien was voor mij ook de leeftijd dat ik voor het eerst verliefd werd en ik voor het eerst met een jongen zoende. Ik werd verliefd tijdens mijn snowboardlessen op een Nederlandse (nep) skibaan. Ik zoende voor het eerst tijdens mijn zomerbaantje in het bejaardenhuis. Hoe groot kan het contrast zijn. Even voor de duidelijkheid, het gaat hier niet om dezelfde jongen.
De jongen met wie ik gezoend heb, heb ik nooit meer gesproken. Ik vond zoenen zo vies dat ik huilend mijn moeder op heb gebeld en de rest van de zomer niet meer met hem gepraat het. Achteraf gezien vraag ik me wel eens af wie een groter trauma aan die zoen over gehouden heeft, hij of ik. De jongen waar ik zo verliefd op was spreek ik nog steeds.
Tom was mijn snowboardleraar. In mijn allereerste les kon ik al een beetje snowboarden, dit had ik van mijn vader geleerd om te voorkomen dat ik binnen twee lessen gigantisch achterliep. Vol trots vertelde ik dit aan Tom, waarop hij vroeg om het te laten zien. Ik deed mijn uiterste best om met de bochtjes die ik van mijn vader had geleerd indruk te maken op mijn snowboardleraar. Toen ik onderaan de helling bij hem kwam was het enige wat hij zei: ‘dat zag er niet uit’. Vanaf toen was ik verliefd.
Tom snowboarde niet alleen, hij was ook een fanatiek surfer. Surfen was volgens hem ook veel leuker dan snowboarden, hij ging iedere zomer hele zomers naar de Franse Atlantische kust om op een Nederland surfcamp te werken. Dit had als gevolg dat ik op mijn 17e bij de jaarbeurs in Utrecht in een bus stapte die me naar Mimizan Plage reed, waar ik zou leren surfen, en waar ik (niet geheel onbelangrijk) een hele week Tom zou zien.
We zijn inmiddels vanaf die eerste vakantie aan de Franse kust acht jaar verder, en ieder jaar ben ik langsgeweest bij op het surfcamp en bij Tom. Op mijn 19e ben ik zelf ook op het camp gaan werken. Ieder jaar heb ik daar met een plank in het water gelegen, om de kunst van het golfsurfen uit te vogelen, golfjes proberen te pakken en bekaf het strand op te strompelen met overal zand.
Over vier weken stap ik weer de bus in richting de Franse Atlantische kust, voor de negende keer. Sommige mensen zullen me voor gek verklaren, prima. Ik weet in ieder geval zeker dat ik voor de negende keer een top vakantie ga krijgen, zeker omdat ik met Tom een tien jarig jubileum te vieren heb. Al is er veel veranderd sinds de eerste keer dat ik les had van Tom: ik mag inmiddels alcohol drinken, mijn puistjes zijn (bijna) verdwenen en ik ben niet meer verliefd op die jongen die ik ooit leerde kennen als mijn stoere snowboardleraar. Toch is er één ding hetzelfde gebleven: ik kan nog steeds niet surfen…
Floor
