Heb je deze Zomernacht gemist, dan kan je het alsnog helemaal – of fragmenten eruit – hier beluisteren.

Hans – vader van Floor – zal op 6 juli a.s. van 0.00 uur tot 1.30 uur zijn verhaal vertellen. Dat verhaal gaat natuurlijk over Floor. Wat betekende zij voor hem en haar omgeving. En wat heeft haar overlijden en alles wat daar mee te maken had voor impact op hem. Ook zingt – en speelt – hij drie eigen liedjes die hij in de afgelopen periode heeft geschreven. Voor meer details check www.casaluna.ncrv.nl.

Floor hield dagboeken bij waarin ze openhartig schreef over haar eindeloze ambities, maar ook over haar heftige stemmingswisselingen. Ze bewaarde sms’jes en e-mails, schreef gedichten en theaterteksten en maakte toekomstplannen. Floor – Broze snippers van een intens leven is een bijzonder, kwetsbaar, stralend en eigenzinnig document van een auteur die helaas zelf nooit het eindresultaat zal kunnen bewonderen.

Het is nu een jaar later en we missen je zo!

Een goede plek om Floor te herdenken – voor degenen die hier behoefte aan hebben op deze plek -  blijft zo in stand.

50 jaar

Mijn ouders zijn dit jaar alle twee 50 geworden, of zoals zij zo schattig zeggen ‘we zijn nu samen 100!’. Samen 100. Dat betekent dat ze nu 50 zijn, of had ik dat al gezegd? Gek, ik heb voor mijn gevoel altijd hele jonge ouders gehad en nu zijn ze ineens op een leeftijd waarop het gewoon niet meer te ontkennen is dat ze ouder worden. Wees nou eerlijk, als je eenmaal 50 bent ga je richting de 60 (sorry paps en mams).

Maar als je zo’n leeftijd bereikt, dan moet dat gevierd worden! Dat werd ten eerste gedaan met een feest waar je U tegen zegt, ik als afgestudeerde CMV’ er (lees: ik heb voor feestjes organiseren gestudeerd) had het echt niet beter gedaan. Complimenten voor de oudjes! Ten tweede zijn ze uit eten gegaan met het gezin, opa en de oma’s. En als klap op de vuurpijl een uitje met het gezin. Zo rock ’n roll als het feestje was, zo braaf was het uitje. We zijn namelijk naar de Efteling geweest!

De Efteling, ik denk dat het 15 jaar terug was dat ik daar voor het laatst geweest ben. Ik heb mijn ogen uitgekeken en dan niet in het Sprookjesbos. Want geloof mij, als je geen kind meer bent is het Sprookjesbos saai!!! Toch blijft het park indrukwekkend en de attracties zijn echt super, maar dit zijn niet de dingen die me het meest bijgebleven zijn. Wat het meeste indruk heeft gemaakt zijn de mensen die daar rondlopen! Ik woon in Amsterdam, dus ik ben heel wat gewend, maar wat lopen er een rare mensen in de Efteling. Ik heb me oprecht afgevraagd of de Efteling een x aantal rare mensen inhuurt, als een soort extra attractie, want ik had me zonder alle Efteling shizzle ook de hele dag vermaakt met mensen kijken.

Goed, genoeg gekletst over feestjes, etentjes en de Efteling. Ik ben, doordat mijn ouders zo’n mijlpaal bereikt hebben, toch na gaan denken over hoe mijn leven eruit zal zien als ik 50 word. Ik heb serieus geen flauw idee. Het is wel raar om te bedenken hoe anders mijn leven er nu uitziet vergeleken bij mijn ouders toen ze zo oud waren als ik nu ben. Zij waren getrouwd, hadden al een huis gekocht en alle twee een vaste baan. Ik hang nog steeds de eeuwige vrijgezel uit, ik woon anti-kraak en heb in één jaar al vier verschillende banen gehad.

Wat een verschil tussen die twee generaties. Tot nu toe lijkt mijn leven alles behalve op het leven van mijn ouders, ik weet ook niet of het er ooit op zal gaan lijken. Wel ben ik benieuwd hoe ik mijn verjaardag zal vieren als ik 50 wordt. Maar heel stiekem lijkt het me heerlijk om een groot feest te geven, lekker te gaan eten met mijn gezin en schoonouders. En dan, tot slot, met mijn kinderen lekker een dagje mensen te gaan kijken in de Efteling.

Floor

Juli 2009